Szanowni Klienci, opcja płatności „za pobraniem” z powodów technicznych jest chwilowo niedostępna. Pracujemy nad tym, aby ją przywrócić. Dziękujemy za zrozumienie. Zespół Fitmin.

10 najpopularniejszych ras psów dużych i olbrzymich: zobacz największego psa na świecie!

najwiekszy-pies-swiata

Poznaj 10 popularnych psów ras dużych i olbrzymich

Przedstawiciele największych psich ras wzbudzają zainteresowanie wszędzie tam, gdzie tylko się pojawią. Potężne czworonogi, wyróżniające się wysokością, nie zawsze są jednak najcięższe. Jakie duże rasy psów możemy spotkać najczęściej?

Poznaj 10 prawdziwych gigantów!                                                 

  1. Dog niemiecki: wysokość w kłębie około 76–90 cm
  2. Mastif angielski: wysokość w wynosi około 70–90 cm
  3. Bernardyn: wysokość w kłębie około 70–90
  4. Landseer: wysokość w kłębie około 72–80 cm
  5. Mastif neapolitański: wysokość w kłębie około 63–77
  6. Mastif tybetański: wysokość w kłębie około 66–76 cm
  7. Nowofunland: wysokość w kłębie około 65–75 cm
  8. Berneński pies pasterski: wysokość w kłębie około 60–70 cm
  9. Cane Corso: wysokość w kłębie około 62–70 cm
  10. Polski owczarek podhalański: wysokość w kłębie około 65–70 cm

rasy-psow-duzych

Największy pies świata – do jakiego czworonoga należał rekord?

Jakiej rasy psem był rekordzista pod względem wielkości? Największy pies na świecie miał 1035 cm wysokości, a gdy stanął na dwóch łapach mierzył aż 2024 centymetry wysokości! Był to dog niemiecki, Freddy, mieszkający w Southend-on-Sea w hrabstwie Essex. Największy pies stał się popularny w 2016 roku, gdy został wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa. Sympatyczny czworonóg należał do Claire Stoneman, która chętnie publikowała zdjęcia swojego ulubieńca na Instagramie. Niestety, największy pies świata zmarł w lutym 2021 roku w wieku 8 lat.

Częste choroby psów dużych i olbrzymich

Wszystkie rasy psów dużych wymagają odpowiedniej opieki. Warto jednak wiedzieć, że bez względu na to, czy się im ją zapewni, psy te z dużym prawdopodobieństwem będą żyły krócej niż ich mniejsi krewni. Często wspomina się o zasadzie, która głosi, że im pies większy, tym krócej żyje. Z tego wynikałoby, że największa rasa psa powinna automatycznie żyć najkrócej.

Opiekun psa dużej rasy musi też pamiętać o chorobach, na jakie często są narażone takie zwierzęta. Szczególną uwagę powinien zwrócić na dwie z nich.

  • Skręt żołądka

Ta choroba najczęściej przytrafia się psom dużym i wielkim, a także tym powyżej siódmego roku życia i tym charakteryzującym się głęboką klatką piersiową. Zwykle chorują samce, których masa przekracza 50 kilogramów. Skręt żołądka wymaga leczenia operacyjnego, podczas którego lekarz musi odwrócić żołądek do pozycji wyjściowej, ocenić stan śledziony i usunąć ją w przypadku, gdy dojdzie do jej niedotlenienia, a następnie przyszyć żołądek do jamy brzusznej. Śmiertelność wynosi tutaj około 20-30%. Aby zapobiec chorobie, warto zadbać o to, by pies jadł kilka razy dziennie, lekkostrawne posiłki.

  • Dysplazja stawów biodrowych

Duże rasy psów są narażone na problemy ortopedyczne, polegające na zmianach zwyrodnieniowych w obrębie stawów. Wśród psów ras dużych i wielkich predysponowane są szczególnie: owczarki niemieckie, dogi de Bordeaux, labradory, cane corso oraz mastify neapolitańskie. Psy cierpiące na dysplazję wykazują niechęć do ruchu, kuleją, szczególnie gdy podejmą spory wysiłek, mają spore problemy z wstawaniem, a podczas leżenia przyjmują pozycję z kończynami wyciągniętymi do tyłu.

O czym muszą pamiętać opiekunowie psów w rozmiarach XXL?

Dużemu psu należy zapewnić odpowiedni komfort i skupić się na jego potrzebach. Kup mu legowisko dopasowane do jego rozmiaru, by mógł się na nim swobodnie rozciągnąć, ustaw miski z jedzeniem i piciem nieco wyżej, by miał do nich swobodny dostęp i nie musiał się mocno schylać. Zadbaj też o właściwe żywienie, wybierając karmy suche, tworzone specjalnie z myślą o rasach dużych i olbrzymich.

 

Duży pies na pewno okaże się doskonałym towarzyszem dla każdego człowieka. Osoba, która się na niego zdecyduje, będzie jednak musiała się odpowiednio przygotować na jego przyjęcie i brać pod uwagę ryzyko wystąpienia typowych dla takich ras chorób.