Szanowni Klienci, opcja płatności „za pobraniem” z powodów technicznych jest chwilowo niedostępna. Pracujemy nad tym, aby ją przywrócić. Dziękujemy za zrozumienie. Zespół Fitmin.

Alergia na kota – czy uniemożliwia życie z pupilem?

Alergia-na-koty-czy-uniemożliwia-życie-z-pupilem

Na czym polega uczulenie na sierść kota?

Alergia na kota czy też na sierść kota to skrót myślowy. W rzeczywistości głównym alergenem kociego pochodzenia jest sekretoglobina (Fel d 1) – substancja białkowa wydzielana przez gruczoły ślinowe, łojowe, około odbytnicze oraz komórki nabłonka. I choć organizm kota produkuje kilkanaście różnych alergenów, to w 80-90% przypadków alergia na koty wiąże się z nadwrażliwością na wydzielinę Fel d 1. 

 

Uczulenie na sierść kota bierze się stąd, że zwierzę podczas mycia  się (a wiadomo, że koty spędzają pół dnia na toalecie, podczas której intensywnie liżą futerko) przenosi sekretoglobinę na swoje włosy. I choć sierść sama w sobie nie uczula, to właśnie na niej znajdują się alergeny. 

 

Uczulenie na sierść kota – objawy

Reakcja alergiczna może przyjmować różne postacie – od łagodnej, przez uciążliwą, aż po zagrażającą życiu. Jeśli chodzi o uczulenie na sierść kota, objawy mogą być następujące:

  • wysypka,
  • swędzenie skóry,
  • rumień,
  • zaczerwienienie oczu,
  • łzawienie,
  • obrzęk powiek,
  • wodnisty katar,
  • kichanie,
  • swędzenie nosa,
  • napady suchego kaszlu,
  • świszczący oddech,
  • trudności z oddychaniem.

 

Objawy alergii na kota często przypominają przeziębienie, jednak w rzadkich przypadkach reakcja na alergeny może przebiegać gwałtownie. Szczególnie niebezpiecznymi sytuacjami są obrzęk krtani uniemożliwiający oddychanie, a także wstrząs anafilaktyczny, któremu towarzyszą m.in. spadek ciśnienia krwi, utrata świadomości i wymioty. 

 

Czy uczulenie na kota wyklucza przyjaźń z mruczkiem?

Po wykonaniu testów skórnych i potwierdzeniu alergii na kocią sierść alergolog może zniechęcać Cię do posiadania zwierzaka albo zaproponować alternatywne rozwiązania. Uczulenie na kota można leczyć objawowo, za pomocą leków antyhistaminowych (tabletki, syropy, krople), kropli do nosa i oczu oraz kortykosteroidów wziewnych. 

Istnieje jeszcze jeden ratunek dla osób, którym doskwiera alergia na koty – odczulanie. W trakcie terapii pacjent otrzymuje silne dawki alergenu (najczęściej w formie szczepionki), aby organizm stopniowo przyzwyczajał  się do danej substancji. Objawy z czasem ulegają osłabieniu, jednak na pełne efekty odczulania trzeba czekać nawet do 3-5 lat. 

Warto sobie uzmysłowić, że całkowite wyeliminowanie alergenów zwierzęcych jest praktycznie niemożliwe. Ze względu na dużą lepkość i niewielkie rozmiary, substancje te łatwo osiadają na różnych powierzchniach. A

Co więcej, nawet jeśli przez uczulenie na kota postanowisz oddać zwierzaka, to alergeny jeszcze przez ok. 2 lata będą krążyć po Twoim domu. 

Mimo alergii nie chcesz rezygnować z kociego towarzystwa? Oto kilka wskazówek dla Ciebie:

  1. Nie wpuszczaj kota do sypialni – w zamian zapewnij mu wygodne i ciepłe legowisko. 
  2. Pamiętaj o regularnym kąpaniu i wyczesywaniu kota. 
  3. Zrezygnuj z dywanów i chodników – z paneli, desek czy płytek łatwiej usunąć sierść.
  4. Do mycia podłóg używaj mopa lub odkurzacza parowego. 
  5. Stosuj akcesoria dla alergików – inhalatory, nawilżacze i oczyszczacze powietrza, neutralizatory alergenów. 
  6. Zawsze myj ręce po zabawie z kotem. 
  7. Często wietrz mieszkanie. 

 

Czy wiesz, że sierść kota może… leczyć? Przeczytasz o tym tutaj: „Dlaczego warto mieć kota? Wpływ kota na zdrowie człowieka”.

 

Koty dla alergika – czy rasa ma znaczenie?

Masz uczulenie na kota i zastanawiasz się, czy rasy bezwłose i krótkowłose są przyjazne alergikom? Naukowcy tego nie potwierdzają. Wręcz przeciwnie – badania opublikowane w 2014 roku w Clinical and Translational Allergy sugerują, że koty długowłose rasy Neva Masquarade wydzielają mniej alergenów niż zwykłe koty. 

czy-istnieją-koty-dla-alergika

Nie można jednak z całą pewnością stwierdzić, że przedstawiciele tej rasy to idealne koty dla alergika. Z badań opublikowanych w latach 2018 i 2019 wynika, że stężenie alergenu Fel d 1 w ślinie charakteryzuje się dużą zmiennością i jest to cecha indywidualna, która nie zależy od rasy, płci, koloru i długości sierści, wieku czy wielkości zwierzęcia.