SZNAUCER ŚREDNI

Nie za duży, nie za mały lecz w sam raz. Lojalny przyjaciel, czujny stróż. Zdrowy, aktywny i podatny na szkolenie psiak. Jego znak rozpoznawczy - obfita broda oraz krzaczaste brwi dodają mu nieco powagi, jednak nie są w stanie ukryć wesołej i zadziornej natury.

paula brustur 511655

Ojczyzną rasy są Niemcy, gdzie sznaucery pełniły rolę psów stajennych. Ich głównym zadaniem było tępienie gryzoni, w czym były bezkonkurencyjne (nawet w porównaniu z kotami). Pinczery - "szczurołapy" - występowały w dwóch odmianach: gładkowłosej i szorstkowłosej. Dopiero w 1836 roku psy szorstkowłose zaczęto nazywać sznaucerami. Nazwa ta prawdopodobnie wywodzi się od niemieckiego słowa Schnauze oznaczającego pysk, brodę. W 1895 roku miłośnicy sznaucerów utworzyli pierwszy Klub Hodowców.

Sylwetka sznaucera wpisana jest w kwadrat, co oznacza, że wysokość w kłębie jest prawie identyczna jak długość tułowia.  Sznaucer jest psem krępym, o zwartej budowie i eleganckim ruchu. W wielu publikacjach można jeszcze natrafić na wizerunki sznaucerów z kopiowanymi uszami i ogonem. Ustawa o ochronie zwierząt z 1997 roku zabrania już tego typu praktyk i zobowiązuje hodowców do pozostawiania psich uszu i ogonów w stanie naturalnym. Taki naturalny ogon sznaucera może być sierpowaty, noszony powyżej linii grzbietu lub nawet zakręcony. Uszy są wiszące ale wysoko osadzone i skierowane do przodu.

Określone przez wzorzec wymiary sznaucera średniego to 45-50 cm w kłębie oraz waga 14 -20 kg.

Sierść sznaucera jest gęsta i szorstka. Na pysku tworzy charakterystyczną dla rasy brodę.

Pielęgnacja sznaucera nie jest wymagająca ani skomplikowana. Poza trymowaniem wystarczy wyczesać psa raz w tygodniu. Trymowanie to tradycyjny element pielęgnacji psów szorstkowłosych, polega na usuwaniu (wyrywaniu) martwego włosa, co ma utrzymać typowy dla rasy wygląd. Zwykle takie zabiegi wykonuje się w salonie groomerskim co 3-4 miesiące. Są one jednak dość bolesne i nieprzyjemne dla psa, dlatego coraz częściej nóż trymerski zastępowany jest przez maszynkę do strzyżenia.

Piękna broda sznaucera  wymaga również podstawowej higieny, ponieważ gromadzą się w niej ślina, resztki wody i jedzenia :)

Wzorcowe umaszczenie "średniaków" to jednolicie czarne albo pieprz i sól.

Sznaucer średni ma silną osobowość i wymaga konsekwencji w wychowaniu i szkoleniu. Odpowiednio prowadzony doskonale się spisuje. Z powodzeniem może być szkolony na kursach PT (Pies Towarzyszący) czy PTT (Pies Towarzysząco-Tropiący). Posiada szczególne predyspozycje w zakresie pracy węchowej, dlatego jest wykorzystywany przez służby specjalne do wykrywania narkotyków oraz ładunków wybuchowych. Istnieją doniesienia, że potrafi również "wywęszyć" u ludzi wczesne stadium raka.

Sznaucer sprawdzi się jako zawodnik większości psich sportów. Agility, flyball, frisbee - to dyscypliny sportowe, w których się odnajdzie. Właściciel sznaucera może uprawiać z nim jogging (canicross - bieg z psem). Sznaucer chętnie zostanie również towarzyszem długich wypraw górskich (dogtrekking).

Trzeba jednak pamiętać, że sznaucery nie mają "służalczej" natury, w związku z tym współpraca z psem opiera się na wytworzonej wcześniej więzi z właścicielem, wzajemnemu zaufaniu i odpowiedniej motywacji.

Sznaucer musi mieć możliwość spożytkowania energii (codziennie!) podczas długich spacerów i zabaw z psimi kolegami. Ogród, nawet bardzo duży, nie zastąpi psu spaceru ani związanych z nim bodźców i kontaktów społecznych. Znudzony i niewybiegany sznaucer w krótkim czasie może zacząć przejawiać problemy behawioralne, a ujściem dla jego frustracji będzie nasza kanapa lub inne sprzęty.

Sznaucery średnie są bardziej energiczne i dziarskie niż ich olbrzymi wariant i zapewne mniej pobudliwe od sznaucerów miniaturowych. Dały zresztą początek pozostałym dwóm odmianom. Doskonale spisują się w roli psów rodzinnych. Dobrze czują się w warunkach miejskich. Ich optymalny rozmiar oraz wszechstronność powodują, że nadal są rasą dość popularną. Nie na tyle jednak, by były masowo hodowane i trafiały w nieodpowiednie ręce. I całe szczęście :)

Liliana Kardas-Bonk - od ponad dwudziestu lat moją pasją jest kynologia. Jestem współtwórczynią Pucharu Polski w Dogtrekkingu. Na codzień zawodowo jestem związana z weterynarią. Największą sympatią darzę rasy psów pierwotnych i w typie szpica, a miłością mego życia są akity.

top

2YoutubeL

logo instagram

2FaceBookL