Pudel

Wszyscy ci, którzy twierdzą, że "ufryzowany" pudel jest jedynie ozdobą salonów i psem do towarzystwa - są w ogromnym błędzie. Badania nad poziomem inteligencji poszczególnych ras wykazały, że pudel zajmuje drugie miejsce, zaraz po border collie. Przy czym jest od bordera znacznie bardziej opanowany i mniej absorbujący. I jeszcze ważna informacja - ten pies nie linieje! Czas odczarować pudla - to nie tylko piesek dla babci, ale też świetny kompan młodej aktywnej osoby oraz doskonały psi sportowiec!

andrew welch 59249

Warto też rozwiać obawy związane z pielęgnacją pudla. Właściciel wcale nie musi spędzać długich godzin na układaniu fryzury psa, a tradycyjne strzyżenie "na lwa" nie jest obowiązkowe. Niektórym zresztą ta fryzura bardziej przywodzi na myśl pawiana niż króla zwierząt ;-) Można zatem wybrać jedną z bardziej nowoczesnych fryzur albo obciąć pudla "na zapałkę" dla wygody swojej i jego.

Ojczyzną rasy jest Francja. FCI klasyfikuje pudla jako psa ozdobnego i do towarzystwa, umieszczając go w grupie IX. Pierwotnie psy te były używane do polowań na ptactwo wodne i są spokrewnione z barbetem. Pudle zyskały uznanie na dworze Ludwika XV i od tego momentu zainteresowanie rasą znacząco wzrosło. W czasach Ludwika XVI pudle stały się prawdziwymi ulubieńcami dworu, zaczęto również kierunkować hodowlę na uzyskanie psów coraz mniejszych (miniaturyzacja). Inteligencja, naturalna łatwość uczenia się oraz ciekawy wygląd zaprowadził pudle na areny cyrkowe, na których występowały przez wiele stuleci.

Obecnie pudel ustąpił miejsca innym bardziej "modnym" rasom, jednak nadal dość często wybierany jest na towarzysza rodziny. Jego ogromną zaletą jest nieskomplikowany, przyjazny charakter - można by rzec "wrodzona grzeczność". Na dodatek występuje w czterech odmianach, więc w zależności od potrzeb i możliwości można mieć psa maskotkę lub sportowca.

Pudel jest eleganckim psem o harmonijnej budowie. Cechą charakterystyczną rasy jest szata o wełnistej strukturze. Występuje w kilku odmianach barwnych: czarnej, białej, brązowej, srebrnej, płowej. Umaszczenie zawsze jest jednolite, a barwa płowa może mieć odcień pomarańczowy (morelowa). Warto wspomnieć, że włos pudla występuje też w odmianie sznurowej, jednak w Polsce jest to prawdziwa rzadkość. Włos takiego psa tworzy charakterystyczne sznury, typowe dla takich ras jak np. puli.

Pudle hodowane są w czterech odmianach:

  • duże (tzw. królewskie) 45-60 cm w kłębie, waga ok. 22kg,
  • średnie 35-45 cm w kłębie, waga ok. 12 kg,
  • miniaturowe 28-35 cm w kłębie, waga ok. 7kg,
  • toy 24-28 cm w kłębie, waga ok. 5 kg.

Psy wystawowe należy strzyc zgodnie z określonymi przez wzorzec regułami. Wyróżnia on fryzury "na lwa", "nowoczesną", "szczenięcą" oraz "na terriera". Psy, które nie goszczą na ringach wystawowych lub zdobyły już uprawnienia hodowlane, można strzyc wedle uznania :) W razie trudności czy wątpliwości zawsze warto skorzystać z usług groomera (psi fryzjer).

Utrzymanie szaty pudla w wersji wystawowej jest pracochłonne, wymaga częstych kąpieli, szczotkowania oraz sporego arsenału kosmetyków. Często trzeba też zabezpieczać włosy papilotami, by pies ich nie pobrudził i nie zniszczył podczas jedzenia czy spaceru. Jeśli jednak pies nie będzie wystawiany, to jego pielęgnacja nie wyróżnia się niczym szczególnym. Potrzebne są jedynie regularne (nie za częste) kąpiele i skracanie włosa, które można wykonać samodzielnie lub udać się do "salonu psiej piękności".

Pudle są na ogół psami zdrowymi i długowiecznymi. Również odmiana toy powinna mieć właściwe i zdrowe proporcje, bez oznak karłowatości i związanych z nią problemów.

U białych pudli występuje ryzyko wystąpienia głuchoty (podobnie jak u wszystkich białych psów). Częstym problemem, z którym pudle (zwłaszcza miniaturowe i toy) trafiają do gabinetu weterynaryjnego, jest stan chorobowy zębów i przyzębia. Dlatego już od szczeniaka czyścimy psu regularnie zęby (raz lub dwa razy w tygodniu), co zapobiegnie poważnym i uciążliwym problemom zdrowotnym w przyszłości. Szczególną uwagę należy też poświęcić dość długim, obwisłym i obficie owłosionym uszom pudla. Gęsty, wełnisty włos często porasta wnętrze ucha i razem z woskowiną oraz brudem tworzy istny czop, utrudniając wentylację i sprzyjając infekcjom. Regularne czyszczenie uszu oraz depilacja rosnących w kanale słuchowym włosów są zatem niezbędne. Jak właściwie się z tym uporać, pokaże nam lekarz weterynarii lub groomer.

Liliana Kardas-Bonk - od ponad dwudziestu lat moją pasją jest kynologia. Jestem współtwórczynią Pucharu Polski w Dogtrekkingu. Na codzień zawodowo jestem związana z weterynarią. Największą sympatią darzę rasy psów pierwotnych i w typie szpica, a miłością mego życia są akity.

top

2YoutubeL

logo instagram

2FaceBookL