HUSKY SYBERYJSKI

Siberian husky to dzikość serca, umiłowanie wolności i pogoń za przygodą. Spojrzenie jego błękitnych oczu niemal hipnotyzuje i przybliża nas do tego, co odległe, minione i pierwotne. Husky to pies, który zachwyca, budzi podziw i fascynuje. Mimo że człowiek miał istotny wpływ na wygląd rasy, to  psy te w dużej mierze ukształtowała sama natura i surowy klimat dalekiej Północy.

photo nic co uk nic 224377

Kolebką rasy jest rejon Kołymy (Północna Syberia), tam też już wiele tysięcy lat p.n.e. ukształtował się typ psa pierwotnego, wykorzystywanego do ciągnięcia niewielkich ładunków na bardzo duże odległości. Przodkami huskich były tzw. "jezdovyje sobaki" - psy, które selekcjonowano wyłącznie pod kątem cech użytkowych (krzyżowano je też z wilkami).

Oficjalnie wzorzec rasy za ojczyznę huskich podaje USA/Kanadę. Tam też zostały sprowadzone w 1909 roku i zaczęły brylować na wyścigach psich zaprzęgów. W niedługim czasie stały się bardzo popularne, również poza środowiskiem maszerskim (maszer - osoba powożąca psim zaprzęgiem). To właśnie w USA powstały pierwsze kluby rasy. AKC opracowało i zatwierdziło wzorzec w 1930 roku, FCI nieco później, bo dopiero 1966 roku.

Budowa anatomiczna huskich jest bardzo zbliżona do genotypu wilka. Pies ten przejawia też wiele atawistycznych zachowań, których właściciel musi być świadomy.

Psy osiągają 53,5-60 cm w kłębie oraz wagę 20,5-28 kg; suczki są nieco drobniejsze, w kłębie mają 50,5-56 cm i ważą 15,5-23 kg.

Szata husky syberyjskiego składa się z niezbyt długiego włosa okrywowego i bardzo gęstego podszerstka, który umożliwiał przeżycie podczas arktycznych mrozów. Wszelkie typy i kombinacje umaszczenia są dopuszczane, łącznie z niezwykle rzadko spotykanym - jednolicie czarnym. Ogon w spoczynku jest opuszczony, w  podnieceniu (obrona terytorium, reakcja na innego psa lub zwierzę) noszony jest powyżej linii grzbietu. Uszy zawsze stojące, niewielkie, trójkątnego kształtu, o zaokrąglonych wierzchołkach. Oczy mogą być brązowe, niebieskie lub różnokolorowe.

Husky nie potrafi szczekać. Wydaje dźwięki przypominające coś pośredniego między szczekaniem a wyciem. Na ogół jest psem niezwykle cichym. Usłyszeć go możem,y gdy pełen emocji nie może się doczekać biegu w zaprzęgu. W dużych grupach czasem wyje.

Husky kocha ruch i potrzebuje go na równi z jedzeniem, piciem i snem. Właściciel "haszczaka" musi liczyć się z koniecznością codziennego przemierzania wielu kilometrów, by zmęczyć swojego pupila. Trzeba też wykazać się pewną kondycją fizyczną i zamiłowaniem do outdooru - pada czy nie pada, jasno czy ciemno, psa trzeba wybiegać i to nie spuszczając go ze smyczy :) Niewybiegany husky sam zacznie szukać ujścia dla swojej energii, a wtedy dni kanapy w salonie są policzone.

Husky znane są z tendencji do ucieczek. Nawet solidne ogrodzenie nie robi na nich wrażenia. Mogą je przeskoczyć lub zrobić podkop. Jeśli w sąsiedztwie są kury, to pies będzie mieć szczególną motywację w tym temacie. Jednak ucieczki nie biorą się bez przyczyny. To sygnał dla właściciela, że pies jest znudzony i sfrustrowany.

Ogólnie widok spuszczonego ze smyczy husky syberyjskiego to prawdziwa rzadkość. Pies ten ucieka w las nie dlatego, że nie jest przwiązany do opiekuna; nie reaguje na wołanie nie dlatego, że ma niskie IQ. To po prostu zew krwi w prawdziwym tego słowa znaczeniu. Jak wiadomo, husky były wykorzystywane jako psy zaprzęgowe. Wiosną odpinano je z łańcucha i pozostawiano samym sobie. W tym czasie nie mogły liczyć na opiekę ze strony człowieka i same musiały zorganizować sobie posiłek. Aby przeżyć - polowały. Dlatego, jeśli podczas spaceru przemknie gdzieś zając lub sarna, husky będzie głuchy na wołanie. Każdą komórką swojego ciała będzie pragnął udać się za zwierzyną w pogoń. Tak jak jego przodkowie, będzie rozumował: polowanie to jedzenie, a jedzenia to przetrwanie.

Jeśli husky zwietrzy trop - nie pomoże kliker ani żaden smakołyk. Instynkt łowiecki tych psów jest na tyle silny, że szanse na przeżycie chomika, kanarka czy innego naszego domowego zwierzątka są bliskie zeru.

Siberian husky świetnie nadaje się do domu z ogrodem (co nie zwalnia nas z regularnych spacerów i treningów!). Trzeba jednak mieć świadomość, że psy te z wielkim upodobaniem kopią nory - często pokaźnych rozmiarów . Dlatego zadbany ogród i spędzający w nim czas husky to pojęcia, które wykluczają się wzajemnie.

Siberian husky linieje w sposób charakterystyczny dla wilka, tj. wiosną i jesienią wymienia cały podszerstek. Martwy włos wychodzi z niego całymi płatami. Aby skrócić czas linienia i choć trochę zapanować nad wszechobecną w domu sierścią, trzeba psa codziennie wyczesywać oraz wzbogacić jego dietę o nienasycone kwasy tłuszczowe OMEGA3 i OMEGA6.

Poza okresem linienia (który trwa zwykle 3-4 tygodnie) husky nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych. Cieszy się też dobrym zdrowiem i rzadko pojawia się w gabinecie weterynaryjnym.

Na koniec warto dodać, że rasa została ukształtowana tak, by wyeliminować agresję w stosunku do człowieka. Dlatego husky będzie bronił terytorium przed innym psem, ale kompletnie nie nadaje się na psa stróżującego. Ewentualnego intruza wpuści na naszą posesję i jeszcze wylewnie się z nim przywita.

Psy te mają silnie rozwinięty instynkt stadny i najlepiej czują się w grupie. A właściciele haszczaków są tak zakochani w swoich psach, że decydują się na kolejnego i kolejnego...

Liliana Kardas-Bonk - od ponad dwudziestu lat moją pasją jest kynologia. Jestem współtwórczynią Pucharu Polski w Dogtrekkingu. Na codzień zawodowo jestem związana z weterynaria. Największą sympatią darzę rasy psów pierwotnych i w typie szpica, a miłością mego życia są akity.

top

2YoutubeL

logo instagram

2FaceBookL