PRZEZ PRZESZKODY | agility

Aneta Grygarová

Początki

Aneta Grygarová przygodę z agility zaczęła już we wczesnym dzieciństwie. Trenując pod kierunkiem swojego ojca, A. Grygara, bardzo szybko osiągnęła w tym popularnym sporcie doskonałe wyniki. Do najważniejszych należy tytuł Mistrza Republiki Czeskiej juniorów i młodzieży 2011, Mistrzostwo Czech w klasie drużynowej 2013, kilka kwalifikacji do Mistrzostw Europy, Mistrzostw Republiki, Mistrzostw Europy juniorów i start na Międzynarodowych Mistrzostwach Juniorów.

 Pres prekazky vim cim krmim Fitmin fotogalerie03

Agility od podstaw

Początki agility sięgają końca lat 70. Dzięki różnorodności i wyjątkowej dynamice sport ten bardzo szybko znalazł wielu sprzymierzeńców. Dzisiaj agility należy do najpopularniejszych psich sportów. Zasadniczo każdy może spróbować swoich sił na torze, o ile nie ma ku temu zdrowotnych przeciwwskazań. Przewodnik musi pokonać ze swoim psem trasę z przeszkodami w dokładnie określonej kolejności, w jak najkrótszym czasie i najlepiej bezbłędnie!

 

Parcour

Na torze występują 3 rodzaje przeszkód:

  • przeszkody do skakania: skok wysoki, skok daleki, mur, obręcz i wiadukt.
  • przeszkody strefowe: stół, kładka, palisada, huśtawka.
  • przeszkody do przebiegnięcia: tunel miękki i sztywny oraz slalom.

Oczywiście przeszkody muszą być zbudowane zgodnie z regulaminem zatwierdzonym przez FCI, a także być bezpieczne dla psów!

 Pres prekazky vim cim krmim Fitmin fotogalerie04Kategorie

Aby wszystko było absolutnie sprawiedliwe, psy są podzielone na grupy, w zależności od wysokości w kłębie. I tak wyróżnić możemy 3 kategorie: small – do 34,99 cm, medium – od 35-42,99 cm i large powyżej 43 cm. Każda kategoria ma swoją wysokość przeszkód.

 

Dwoje to już drużyna!

Agility to sport bezkontaktowy. Pies biega po parkurze bez smyczy, a przewodnik prowadzi go za pomocą komend głosowych i optycznych przez kolejne przeszkody. Na wynik zawodów składa się nie tylko prędkość, z jaką drużyna pokona parkur, ale także dokładność biegu. Dlatego bardzo ważne jest, aby pies był szybki, posłuszny, miał zapał do pracy i był związany ze swoim przewodnikiem. I właśnie ze względu na te cechy Aneta wybrała rasę border collie.

Dieta psiego sportowca

Obecnie Aneta ma  4 aktywne psy. Każdy z nich musi być oczywiście w doskonałej kondycji, aby mógł osiągnąć na trasie jak najlepszą wydajność, był w stanie skoncentrować się na komendach, a następnie je szybko i doskonale wykonać. Dlatego jako podstawę Aneta wybrała karmę Fitmin Medium Performance.

Fitmin Medium Performance dzięki swojemu składowi dostarcza odpowiednią ilość energii nie tylko dla prawidłowego funkcjonowania mięśni, ale i efektywnej pracy mózgu. Dodatkowo wspomaga także stawowy, które w trakcie dynamicznych skoków i nagłych zwrotów jest mocno eksploatowany i narażony na kontuzje. Z tego powodu Aneta podaje swoim psom także suplement diety Fitmin Stawy.

Pres prekazky vim cim krmim Fitmin fotogalerie02

 

Symbioza

W agility nie chodzi wyłącznie o szybkość, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Ważna jest doskonała równowaga między przewodnikiem, a psem. Dlatego tak istotne jest właściwe motywowanie do pracy i wynagradzanie psa za jego wysiłek. Poza różnymi zabawkami, czy apotem, nieodzowne są kuszące przysmaki. Aneta bardzo chwali sobie półmiękkie, naturalne, mięsne przysmaki – Fitmin For Life Well Done z kurczakiem i kaczką. Są wyjątkowo apetyczne, a dodatkowo nie kruszą się, a miękkie, drobne kawałeczki są łatwe do połknięcia, więc nie zajmują psa na zbyt długo.

Aneta

Połączenie niezwykłej dynamiki i jednoczesnej, zupełnej symbiozy człowieka z psem to to, co najbardziej w agility pociąga Anetę. Jednak dla niej psy są przede wszystkim czworonożnymi przyjaciółmi i ta niezwykła więź jest widoczna już na pierwszy rzut oka. Spędza z nimi bardzo dużo czasu, nie tylko na treningach i zawodach, ale także w wolnych chwilach. Życie z psami to po prostu styl życia. Jak sama mówi – mam psy, ponieważ potrzebuję ich, stanowimy jedność. Wywołują uśmiech na mojej twarzy, a ja w zamian staram się zawsze uczynić je szczęśliwymi.

Siła zaprzęgu | mushing

Mushing wymaga doskonałej harmonii między człowiekiem i jego psami. Opanowanie złożonych i stresujących sytuacji wymaga zaufania i polegania na sobie. Silna więź nie jest zbudowana tylko podczas treningu i zawodów, co doskonale wie Jiří Mencák. Psy są częścią jego życia i jego wiernymi kompanami, którzy stale dotrzymają mu towarzystwa w pracy i podczas swoich codziennych zajęć.

Mencak s.400

Mushing. Czy wiecie co oznacza ten tajemniczy termin? To nic innego, jak wykorzystanie psów w charakterze siły pociągowej. Kolebką tej dyscypliny jest Alaska, gdzie jej popularność jest tak ogromna, że urosła do rangi sportu narodowego!  Wśród aktywności, które zaliczają się do grupy sportów zaprzęgowych, można wymienić wiele, mniej lub bardziej znanych dyscyplin. Z pewnością łączy je jedno -wszystkie są niezwykle widowiskowe i wymagają wzorowej współpracy pomiędzy przewodnikiem, a jego czworonożnymi przyjaciółmi. Najbardziej popularną u nas jest klasyczny zaprzęg z saniami lub wózkiem, który jest niezastąpiony na treningi w okresie, kiedy nie ma śniegu. Coraz większą grupę miłośników zdobywa skijouring i canicross, który rozpowszechnia się także wśród „tradycyjnej kynologii”. Skijouring to dyscyplina, w której narciarz biegowy jest ciągnięty przez jednego lub dwa psy. W warunkach bezśnieżnych mamy zaś do czynienia z canisrossem, czyli po prostu bieganie z psem. Jeśli natomiast maszer porusza się za psem na rowerze to jest to bikejoring.

Przewodnik zaprzęgu

Jiří Mencák poświęca się psim sportom zaprzęgowym od 4 lat. Jego ulubioną kategorią jest klasyczny zaprzęg z czterema psami na dystansie sprint. Tu liczy się szybkość. Zaprzęg, na ok. 12-kilometrowej trasie, osiąga średnią prędkość powyżej 30 km/godzinę! To już sport ekstremalny!

Jiří wybrał do swojego zaprzęgu europejskie psy zaprzęgowe, tzw. eurodogi i w dość krótkim czasie osiągnął imponujące wyniki, z których  najlepsze to 1 miejsce na Mistrzostwach Regionu 2013 i 5 miejsce w jesiennej edycji Mistrzostwach Świata we Włoszech. Aktualnie Jiří trenuje 6 zawodowych psów i opiekuje się 3 innymi, które są już na zasłużonej sportowej emeryturze.

Europejski pies zaprzęgowy znany jako eurodog  to rasa, która wymaga nieco wyjaśnienia, ponieważ nie znajdziecie jej w żadnym zestawieniu. Są to bowiem mieszance! Maszerzy w każdym kraju tworzą swoje linie, krzyżując ze sobą psy różnych ras, wybierane pod kątem pożądanych cech: szybkości, wytrzymałości, czy cech psychicznych. Te „niepokonane” w sporcie zaprzęgowym psy powstały na skutek skrzyżowania takich ras jak greyhound, wyżeł niemiecki, pionter oraz alaskan husky a ich ojczyzną jest Skandynawia.

Z życia maszera

Organizacja zawodów psich zaprzęgów jest całkowicie uzależniona od pogody, a konkretnie od pojawienia się obfitych opadów śniegu, których w naszym regionie w ostatnich latach jest coraz mniej. W śnieżnymsezonie Jiří uczestniczy w około 4 zawodach w Czechach oraz  w innych w sąsiednich państwach. Główny sezon stanowią oczywiście miesiące zimowe. Po  nich przychodzi czas odpoczynku i regeneracji, który zazwyczaj trwa od maja do sierpnia. Jednak trening i przygotowanie psów to niemal całoroczne wyzwanie. Kiedy nie ma śniegu psy biegają i startują w indywidualnych zawodach na rowerze oraz hulajnodze. Takich startów w sezonie jesiennym jest około ośmiu.  

Mushing vim cim krmim Fitmin aktualitapravysloupec01

Trening czyni mistrza

Mushing bez wątpienia należy pod względem fizycznym do jednego z najtrudniejszych psich sportów. Dlatego podstawowe założenie sukcesu to kondycja, przygotowanie psa i utrzymanie jego zapału do pracy. Trening obejmuje nie tylko zaprzęgi. Kondycję fizyczną psy zyskują również dzięki swobodnemu biegowi przy rowerze, czy… pływaniu! Niektóre treningi są zorientowane na wytrzymałość, inne na prędkość. Przed samymi zawodami zaprzęg trenuje nawet 5 razy w tygodniu.

Podstawą jest żywienie

skupina medium

Zawody i 100% zaangażowania włożone w bieg bezlitośnie weryfikuje przygotowanie zespołu. Trudno się dziwić, że wielki nacisk kładzie się, obok niezwykle wymagającego treningu, na prawidłowe żywienie psich sportowców. Jiřego Mencáka wybrał  karmę Fitmin Maxi Performance. W trakcie intensywnych przygotowań i w sezonie psy otrzymują dodatkowo suplementy diety Fitmin Stawy i Fitmin Sport. Ważnym składnikiem diety jest także olej z łososia, z zawartością kwasów tłuszczowych omega 3, który wspomaga odporność, układ sercowo-naczyniowy i nerwowy jego czworonożnych zawodników.

Życie z psami zaprzęgowymi jest wspaniałe, emocjonujące, ale jednocześnie niezwykle wymagające i trudne. Ktoś kiedyś powiedział, że zaangażowanie w psie zaprzęgi to jak krok w przepaść. Jak go wykonasz, już nie ma dla Ciebie odwrotu i po prostu musisz lecieć... 

 

W locie | dogfrisbee

Pavel Kos i Pavla Nešetřilová

Kos s.400Najlepszym przykładem, że psy mogą być pełnoprawnymi członkami rodziny, a na dodatek, że mogą uprawiać tak widowiskowy sport, jak frisbee, jest stado Pavla Kosa i Pavli Nešetřilovej. Poświęcili się oni pięknej – w Czechach jeszcze dość młodej – dyscyplinie sportowej, jaką jest dog frisbee. Na swoim koncie mają już znaczne sukcesy! Jednym z nich jest III miejsce na Mistrzostwach Europy w Szwajcarii w 2013 roku. Pavel Kos otrzymał również wyróżnienie Kynolog roku 2013.

Skąd wzięło się dogfrisbee?

5 sierpnia 1974 Amerykanin, Alex Stein, skorzystał z przerwy w grze podczas meczu baseballa i na oczach tysięcy widzów zaczął bawić się ze swoim psem rasy whippet, o imieniu Ashley, rzucając dysk. Alex i Ashley wzbudzili ogromną sympatię i znaleźli wielu naśladowców. Tak  narodziło się dog frisbee! I szybko znalazło wielu zwolenników również w świecie.

W Czechach dogfrisbee pojawiło się około 8 lat temu, a jego popularność stale rośnie! Nic dziwnego, to sport dla  każdego, kto ma aportującego psa i ochotę na odrobinę aktywności na świeżym powietrzu. Oczywiście frisbee wymaga pewnych umiejętności i dla bezpieczeństwa dobrze jest poćwiczyć rzuty bez psa, włączając go do zabawy, kiedy już rzucony przez nas talerzyk leci stabilnie!

Dogfrisbee z bliska

Dogfrisbee dzieli się na dwie kategorie: dyscypliny dystansowe oraz freestyle.

Do dyscyplin dystansowych należy:

1. Quadruped – zawody w rzucie na odległość, osobno ocenia się kobiety i mężczyzn, a o wygranej decyduje długość rzutu.

2. Dog Dartbee – tu liczy się celność! Gra co do zasady podobna do gry w rzutki: 20 jardów od linii startowej jest umieszczony środek tarczy, która podzielona jest na pola 0,5 m – 2,5 m – 4,5 m – 6,5 m. Im bliżej środka tej tarczy pies złapie dysk, tym więcej punktów uzyska dany team.

3. Time Trial – zawody, gdzie o zwycięstwie decyduje prędkość. Celem jest jak najszybsze złapanie dwóch dysków za granicą 20 jardów i przyniesienie ich z powrotem przewodnikowi.

4. Super Pro Toss & Fetch – boisko jest podzielone na 5 pól o różnych wartościach punktowych. W trakcie 90 sekund trzeba uzyskać jak najwięcej punktów, a do punktacji zlicza się wyniki z 5 najlepszych rzutów. Liczy się czas i precyzja, a także taktyka – wiele bliższych, bardziej przewidywalnych rzutów, czy kilka naprawdę dalekich? Oto jest pytanie, przed którym staje każdy zawodnik!

Dogfrisbee vim cim krmim Fitmin aktualitapravysloupec01Freestyle to samodzielna dyscyplina, gdzie rywalizujące ze sobą zespoły (człowiek + pies), wykonują 2-minutowy układ różnych elementów, a wszystko to przy akompaniamencie muzyki. Team jest bacznie obserwowany przez czterech sędziów, z których każdy ocenia inny element freestyle-owej układanki . Pierwszy ocenia psa –zainteresowanie dyskami, aport, ruch itd. Drugi sędzia ocenia człowieka – dokładność, płynność,  różnorodność rzutów, wykorzystanie powierzchni boiska itd. Trzeci sędzia ocenia zespół – figury obejmujące przeskoki psa przez przewodnika, odbicia, synchronizację ruchów psa i jego pana. Następnie czwarty sędzia liczy, ile dysków udało się psu złapać, a ile pies upuścił. Każdy sędzia może jednak przyznać maksymalnie 10 punktów, tj. razem zespół może otrzymać 40 punktów.

Freestyle jest prawdziwą wisienką na torcie zwanym dog frisbee! Jest bez wątpienia najbardziej atrakcyjną, a jednocześnie najtrudniejszą dyscypliną. Różnorodność i możliwość pokazania własnego charakteru to jest to, co Pavli i Pavlowi w tym sporcie sprawia największą radość.

Przygotowanie układu

Przygotowanie układu jest dość skomplikowane. Rozpoczyna się od wyboru poszczególnych elementów, następnie ich powiązania w spójną i płynną całość, a na wyborze odpowiedniego utworu kończąc. Każdy układ jest unikatowy. Podstawą dogfrisbee jest harmonia pomiędzy przewodnikiem i psem, ponieważ o efekcie końcowym, wykonaniu i w konsekwencji zdobytym miejscu, decydują drobiazgi. Niesłabnąca chęć psa do pracy, odpowiednia budowa ciała, skoczność, elastyczność to wszystko predysponuje psa do tego sportu. Pavla i Pavel dlatego wybrali rasę border collie. Jak sami mówią, bordery mają zamiast mózgu dysk i są najszczęśliwsze, gdy są na boisku.

Żywienie psich sportowców

Wyczerpujące fizycznie, nagłe zwroty i inne szczególne obciążające psi organizm elementy układu, wymagają prawidłowego i zbilansowanego odżywiania psiego sportowca. Pavel i Pavla wybrali Fitmin Performance. Ich psy ze smakiem zajadają się chrupiącymi kuleczkami, dzięki zwiększonej zawartości mięsa. Ze względu na obciążenie fizyczne psów, do karmy otrzymują one suplement Fitmin Stawy i Fitmin Sport. Fitmin zapewnia dobre samopoczucie i zdrowie czworonożnych członków rodziny, co z kolei przekłada się na zadowolenie tych dwunożnych! Zdrowie, radość z ruchu i wspólnie spędzony czasu razem – czego można chcieć więcej?

top

2YoutubeL

logo instagram

2FaceBookL